De mooiste wandelingen op Naxos

De berg Zeus (Zas): het dak van de Cycladen

Het hoogste punt van de Cycladen draagt de naam van de koning van de goden. Op 1004 meter hoogte torent de berg Zas boven de hele eilandengroep uit. Het pad vanuit het dorp Filoti naar de top biedt een van de mooiste wandelingen van het eiland. U verlaat de schaduwrijke straatjes van het dorp en volgt een pad omzoomd door honderdjarige olijfbomen. De lucht geurt naar salie en wilde tijm.

Halverwege voert het pad langs de grot van Zeus, een diepe holte waar de jonge god volgens de mythologie zou zijn opgegroeid, verborgen voor de ogen van zijn vader Kronos. Met haar vochtige wanden en de stilte tussen de rotsen heeft deze plek iets plechtigs. U neemt even rust, stelt u de oude verhalen voor en vervolgt dan de klim.

Het landschap verandert geleidelijk. De olijfbomen maken plaats voor kale rotsen, het pad wordt steiler en de horizon opent zich. Naarmate u hoger komt, verschijnen de naburige eilanden een voor een: eerst Paros, dan Ios en Amorgos, en bij helder weer de verre contouren van Santorini en Mykonos. Op de top strekt het panorama zich in alle richtingen uit. U staat boven een hele eilandengroep, met dat zeldzame gevoel een complete wereld van blauw en wit met uw blik te omvatten.

De wandeling duurt ongeveer 3 uur heen en terug. Het is geen sportieve prestatie, maar een wandeling die wat geduld vraagt en veel plezier schenkt. De terugweg naar Filoti baadt in het gouden middaglicht. U komt precies op tijd aan om op het dorpsplein aan tafel te gaan, in de schaduw van de platanen. Die contouren van Amorgos in de verte zijn overigens geen toeval: wij verbinden beide eilanden in onze Individuele reis Naxos en Amorgos te voet, 10 dagen in uw eigen tempo tussen vruchtbare valleien en ongerepte paden.

De vallei van Tragéa: Byzantijnse dorpen en olijfgaarden

Het hart van Naxos klopt in de vallei van Tragéa, een uitgestrekte vlakte in het binnenland, bedekt met een vrijwel ononderbroken olijfgaard die naar verluidt duizend jaar oud is. Wandelen in deze vallei betekent van dorp naar dorp trekken over schaduwrijke paden, Byzantijnse kapellen tegenkomen die onder de bomen verscholen liggen, en erfgoed ontdekken waarvan weinig bezoekers het bestaan vermoeden.

Halki, de voormalige hoofdplaats van het eiland, heeft prachtige Venetiaanse huizen met gebeeldhouwde wapenschilden en een kitrondistilleerderij. Deze citruslikeur is de trots van Naxos. In een gewelfde ruimte, met een koelte die aan vervlogen tijden doet denken, proeft u deze goudkleurige drank in drie varianten, elk met een eigen kleur: de groene is het zoetst, de witte heeft een rondere smaak en de gele is het droogst. Verderop is Apiranthos op zichzelf al een omweg waard. Dit hooggelegen bergdorp wordt het “marmeren dorp” genoemd en heeft straatjes die volledig met wit marmer zijn geplaveid, kleine musea voor geologie, archeologie en volkscultuur, en cafés waar de ouderen tavli spelen terwijl ze van hun Griekse koffie nippen.

Tussen beide dorpen ligt Filoti, het grootste dorp van het eiland, tegen de hellingen van de berg Zas. Het centrale plein, beschaduwd door honderdjarige platanen, nodigt uit tot een pauze. U schuift er aan voor een eenvoudige lunch: een salade van tomaten uit Naxos, verse kaas en gerstebrood. Langs de paden die deze dorpen verbinden, volgt de ene verrassing op de andere. Hier een Byzantijnse kerk uit de zevende eeuw met fresco’s die de eeuwen trotseren. Daar een Venetiaanse toren, overwoekerd door vijgenbomen. De vallei van Tragéa is een openluchtmuseum, en het pad is er de beste gids.

Van Apiranthos naar Moutsouna: het oude pad van het amaril

Naxos bezit een geologische schat waarop weinig eilanden zich kunnen beroemen: amaril, een bijzonder hard gesteente dat al sinds de oudheid wordt gebruikt om marmer te polijsten en messen te slijpen. Het pad dat Apiranthos verbindt met het kleine haventje van Moutsouna aan de oostkust, is de oude route van de mijnwerkers. Eeuwenlang brachten de mannen dit kostbare mineraal op de rug van muilezels naar beneden, van de groeves in de bergen tot aan de laadkades.

De wandeling begint in de marmeren straatjes van Apiranthos en daalt geleidelijk af naar zee. Onderweg verandert het landschap volledig. U verlaat de bebouwde terrassen van het binnenland en betreedt een soberder wereld van grijze rotsen en laag, door de wind geteisterd struikgewas. Dan verschijnt de zee, diepblauw en omlijst door steile kliffen.

In Moutsouna staat de laadkade voor het amaril er nog altijd, met haar verroeste rails en verlaten storttrechters. Dit industriële overblijfsel aan de rand van het doorschijnende water heeft iets aangrijpends. Het dorp zelf is piepklein: enkele vissershuizen, een taverne en stilte. U eet er vers gevangen, gegrilde vis terwijl u naar de golven kijkt, voordat u uw weg vervolgt. Het is een wandeling die een verhaal vertelt, over het harde werk van mensen in een landschap van ongetemde schoonheid.

De toren van Chimarros: een marmeren wachter

Op het platteland ten zuiden van Filoti staat een cilindervormige toren eenzaam tussen de velden. De toren van Chimarros, gebouwd in de vierde eeuw voor onze jaartelling, is een van de best bewaarde hellenistische monumenten van de Cycladen. Hij is volledig opgetrokken uit blokken wit marmer die zonder mortel zijn samengevoegd, en is na 2300 jaar nog altijd zo’n vijftien meter hoog.

Het pad ernaartoe voert door een open landschap van zacht glooiende heuvels, met verspreide steeneiken en muurtjes van droog gestapelde stenen. U wandelt in een stilte die alleen wordt doorbroken door het verre gerinkel van een geitenbelletje. Plotseling verschijnt de toren, robuust en elegant tegelijk, met die gouden patina die de zon aan het marmer van Naxos geeft. Over zijn precieze functie bestaat nog discussie: een wachttoren, een versterkte graanschuur, een herkenningspunt voor zeevaarders?

U kunt deze wandeling combineren met de beklimming van de berg Zas en er een volle dag van maken. 's Ochtends hoog in de bergen, 's middags tussen de velden: twee gezichten van Naxos die hetzelfde gevoel van diepe voldoening schenken.

Kustpaden in het zuiden: verlaten stranden

Het zuiden van Naxos is een wereld op zichzelf. Ver van de ingerichte stranden aan de westkust biedt het schiereiland Alyko een ongerept landschap, waar een bos van honderdjarige ceders tot aan het zand reikt. Onopvallende paden slingeren tussen de bomen door naar verborgen baaien, ver van alles. De resten van een groot hotel dat nooit werd voltooid en nu door straatkunstenaars uit de hele wereld wordt gebruikt, geven de plek een merkwaardige poëtische sfeer.

Nog verder naar het zuiden, richting Kalantos, wordt de kust steiler en liggen de stranden nog meer verscholen. U bereikt ze via herderspaden die zigzaggend door met struikgewas begroeide heuvels lopen. Aan het einde van het pad wacht steeds dezelfde beloning: een zand- of kiezelbaai, kristalhelder water en dat zeldzame gevoel een stukje kust helemaal voor uzelf te hebben. U spreidt uw handdoek uit, neemt een duik en laat u opdrogen in de zon. Soms schuilt geluk in heel weinig.

Deze kustwandelingen vragen geen bijzondere inspanning of speciale voorbereiding. Alleen zwemkleding in uw tas, een drinkfles met koel water en de zin om u door uw nieuwsgierigheid te laten leiden. En als u ideeën zoekt om de dagen tussen twee wandelingen in te vullen, van antieke bezienswaardigheden tot de oude stad Chora, vindt u onze suggesties in wat te doen op Naxos.

De smaken van Naxos

Wandelen op Naxos betekent ook eten op Naxos. Aan tafel toont het eiland een gulheid die die van zijn landschappen weerspiegelt. De aardappel van Naxos geniet een reputatie die tot ver buiten de eilandengroep reikt: hij wordt geteeld in de vruchtbare valleien van het binnenland en is zo smaakvol dat restaurants in Athene hem als een kwaliteitskeurmerk op hun menukaart vermelden.

Kitron, de unieke likeur van de sukadecitroen, een citrusvrucht die verwant is aan de citroen, wordt nergens anders in Griekenland gemaakt. De distilleerderij Vallindras in Halki zet sinds 1896 het vakmanschap van de familie voort. U proeft er drie varianten van dit goudkleurige elixer en vertrekt met een fles onder in uw tas: een geurige herinnering aan een tussenstop tussen twee wandelpaden.

De graviera van Naxos, een harde kaas die in bergkelders rijpt, hoort bij elke maaltijd. Als schaafsel over een salade of in dikke plakken met plaatselijke honing belichaamt deze kaas het meest authentieke van de streek. En dan zijn er nog de tijmhoning, de wilde kappertjes, de raki die in de dorpen wordt gestookt en de koudgeperste olijfolie. Op Naxos leiden de paden altijd naar een tafel, en brengt de tafel u altijd weer terug naar de paden.

Wanneer wandelen op Naxos

De beste seizoenen om Naxos te voet te verkennen zijn het voorjaar (april tot juni) en het vroege najaar (september tot oktober). In het voorjaar is het eiland bedekt met wilde bloemen, zijn de temperaturen aangenaam en de paden rustig. Dit is het seizoen waarin de vallei van Tragéa het sterkst geurt, de kleuren het levendigst zijn en het licht die bijzondere kwaliteit heeft waar fotografen zo van houden.

In september en oktober is de zee nog warm genoeg om te zwemmen, blijven de dagen lang en helder en keert na de zomer de rust op het eiland terug. Het is ook het seizoen van de druivenoogst en de eerste olijvenoogst, wanneer de dorpen hun vertrouwde ritme hervinden. De zomer (juli en augustus) is warmer en winderiger, met de meltemi die soms krachtig waait, maar ochtendwandelingen en de kustpaden blijven goed begaanbaar.

Bekijk al onze reizen in de Cycladen en onze favoriete wandelpaden in Griekenland om uw volgende reis vorm te geven.

Veelgestelde vragen

Moet u een ervaren wandelaar zijn om Naxos te voet te ontdekken?

Nee, en dat is juist het aantrekkelijke van het eiland. De routes die hier worden beschreven, volgt u in enkele uren over oude paden, in uw eigen tempo. Het bovenste deel van de berg Zas vraagt wat uithoudingsvermogen, maar de meeste wandelingen, zoals die door de vallei van Tragéa en over de kustpaden in het zuiden, blijven rustig en toegankelijk. U wandelt voor het plezier van het landschap en de pauze in de taverne, zonder dat prestaties vooropstaan.

Kunt u op Naxos beter een Individuele reis of een Begeleide reis maken om te wandelen?

Naxos leent zich uitstekend voor een Individuele wandelreis. De oude paden zijn goed gemarkeerd en de afstanden blijven beperkt, zodat u tussen de dorpen zonder moeite uw weg vindt. Tijdens een Individuele reis vertrekt u in uw eigen tempo, met een uitgebreid routeboek, GPS-tracks en vooraf gereserveerde accommodaties. Uw bagage wordt van de ene etappe naar de volgende gebracht. Dat is de opzet van onze Individuele reis Naxos en Amorgos te voet: 10 dagen om beide eilanden naar uw eigen voorkeur te verkennen. Dankzij de zorgvuldige bewegwijzering op het eiland en het gemak van het routeboek is dit een mooie kennismaking met de Cycladen, ook voor een eerste wandelreis.

Hoe komt u op Naxos?

De eenvoudigste manier is per boot vanuit Piraeus, de haven van Athene. Reken op ongeveer 3 tot 4 uur met een snelle veerboot, of 5 tot 6 uur met een groot schip zoals die van Blue Star, dat comfortabeler en vaak goedkoper is. Naxos heeft ook een kleine luchthaven, met vluchten vanuit Athene die ongeveer veertig minuten duren. Het eiland heeft uitstekende verbindingen met de rest van de Cycladen, waardoor u gemakkelijk meerdere eilanden kunt combineren.

Waar vindt u een wandelkaart of wandelroute voor Naxos?

Twee Griekse uitgevers gelden als toonaangevend voor wandelen op het eiland. De Anavasi Topo-kaart nr. 10.28 (1:40 000) bestrijkt heel Naxos, met een detailkaart op schaal 1:10 000 van de vallei van Tragéa en haar Byzantijnse kapellen. De Terrain-kaart nr. 311 (1:40 000, meertalig, waaronder Frans) brengt de vijftien gemarkeerde wandelpaden van het eiland in kaart, samen bijna 180 km, met gedetailleerde afstanden en wandeltijden op de achterzijde. Beide zijn verkrijgbaar bij reisboekhandels en online. Ook deelt de Wikiloc-gemeenschap talrijke GPS-tracks waarmee u de routes kunt bekijken. Als u liever niets voorbereidt, ontvangt u bij onze Individuele reizen een routeboek met stapsgewijze aanwijzingen en GPS-tracks, zodat u elk pad met een gerust hart kunt volgen.

Naxos of Paros om te wandelen?

De twee buureilanden lijken op elkaar door hun aangename karakter, maar Naxos heeft een uitgesprokener reliëf, bergdorpen en een olijfgaard in het binnenland die Paros niet heeft. Paros bekoort met zijn mondainere dorpen en levendige havens. Wij bespreken de verschillen uitvoerig in Naxos of Paros, zodat u kunt kiezen wat bij uw reiswensen past.

Welk eiland van de Cycladen kiest u als u graag wandelt?

Alles hangt af van de sfeer die u zoekt: bergtoppen en erfgoed op Naxos, spectaculaire wandelpaden op Amorgos of een ontspannen sfeer aan zee elders. Om uw weg te vinden in de eilandengroep en te kiezen wat bij uw wensen past, kunt u onze gids welk eiland van de Cycladen kiezen raadplegen.

Kunt u in de zomer op Naxos wandelen?

Ja, als u uw wandeltijden aanpast. In juli en augustus kunt u het beste vroeg in de ochtend of aan het einde van de middag vertrekken en kiezen voor kustpaden die eindigen met een duik in zee. De bergpaden zijn prachtig, maar bieden geen schaduw, en de meltemi kan hard waaien. Het voorjaar en het vroege najaar blijven de aangenaamste seizoenen om volop van het eiland te genieten.